Het gesprek viel wel mee bij het UWV. De bedrijfarts moest wel lachen om mijn manier van praten en optreden. Vroeg het hemd/BH van mijn lijf. Hij had wel compassie met mijn situatie maar vond het zonde van zo’n mooie (ahum) jonge meid dat ik afhankelijk van het UWV was. Ik had veel in mijn mars (zei hij), zag er goed uit, kon goed babbelen en daar moest ik wat meedoen i.p.v. thuis te gaan zitten. Dan werd mijn wereldje wel erg klein. "Ja, er zit allemaal een kern van waarheid in, voor een ander weet ik het goed maar voor mezelf". Hij vroeg of ik een coach had bij het CWI. "Nee, ik krijg continu een ander dus dat schiet ook niet op". "Ja. uw situatie is schrijnend, alleenstaand, schulden aan de broek hangen, weinig geld….allemaal factoren die het nxf3g moeilijker voor u maken". "Nou ja…ik word er wel sterker door", zeg ik stoer en trots niet laten merken dat hij gelijk heeft.
Hij adviseerde mij om te gaan sporten. "Hoezo?, vindt u dat ik verlept uit zie of zooo of euh…dik?", vraag ik lichtelijk sarcastisch. "Nee hoor, maar wat vindt u er zelf van?", zegt hij lachend. "Ja, leuk maar da’s ontzettend duur, ik ben al gestopt met Fitness First, 60 euro in de maand. Ik wil via de reductieregeling van de Gemeente iets regelen". Dat hoefde niet zei hij, u krijgt het via het UWV. We gaan langzaam de uren opbouwen. "Ow, ik vind het prima om 1x in de week te gaan sporten". "Nee, ik heb het over 3x in de week", zegt hij. "Hoeveel keer, zei u?" "U heeft mij goed gehoord Mevrouw V. we gaan 3x in de week met u sporten. Als u niet komt opdagen dan krijgt u een boete van 2700 euro en dat komt boven op de schuld die u al heeft", zegt hij grinnekend.
"U krijgt er meer energie van, u zit beter in u vel en het is gericht om weer aan de slag te gaan. We gaan het opbouwen en daar hoeft u zich gxe9xe9n zorgen om te maken. Er wordt een apart programma voor u opgesteld met doelen en u heeft een eigen Personal Coach. U wordt volgende week gebeld. Vertrouw u maar op mijn woord, het zal u goed doen. Het is therapeutisch en als u goed in u vel zit dan kunt u ook heel de wereld aan". "Nou, ik ben benieuwd…". "En niet moeilijk gaan doen als het regent Mevr. V., u gaat gewoon daarnaar toe!"
"Waar is het eigenlijk dokter?" "Waar woont u, Mevr. V.?" "Ja, daar en daar in Eindhoven". "Ow, da’s een meevallertje (zegt hij ironisch) voor u, het is bij u in de buurt, dat is maar een paar minuutjes rijden met de auto". "Ahum, ik heb geen auto dokter". "Dan is het helemaal mooi, u heeft voor en na het programma xf3xf3k nog lichaamsbeweging, mooier kunnen wij het niet hebben". "Ja, ….ha-ha, inderdaad mooier kunnen wij het niet hebben, ha-ha…", zeg ik niet al te blij met de flinke hoge berg(en) voor ogenziend en een onweersbui die ieder moment kan gaan uitbreken. De bedrijfarts kijkt mij geamuseerd aan en zegt dat ik weer een oproep in september krijg. "Nou, dan kom ik wel binnen met maatje 36, ik zie de oproep wel in de bus liggen". "Weet u de weg terug naar de ingang door u tranen heen, Mevr. V.?" "Ja, hoor, ik heb het laatste 1,5 jaar zoveel tranen laten vallen en ik heb nog altijd de weg terug weten te vinden, behalve mijn eigen weg (nxf3g niet)…….".